"OBD", bir otomobil, bir Class 8 kamyon, bir traktör ve bir motosiklet için çok farklı anlamlara gelir; bunları aynı sorun olarak ele almak, bir uyumluluk programının aksamaya başlamasının tam da yoludur. Kısaltma aynı kalır, ancak üzerinde çalıştığı ağ, çalıştırdığı monitörler, karşılaması gereken eşik değerleri ve onu denetleyen düzenleyici bir araç sınıfından diğerine değişir. Hafif hizmet tipi bir binek araçta sertifikasyonu geçen bir teşhis stratejisi, kayda değer bir yeniden çalışma yapılmadan ağır hizmet tipi bir motora ya da arazi makinesine olduğu gibi taşınamaz.
Birden fazla araç segmentinde ürün üreten her üretici için bu çeşitlilik dipnot olarak görülemez. Mühendislik bütçelerini, sertifikasyon sürelerini ve başvurunun reddedilme riskini şekillendirir. Önde kalan ekipler yerleşik teşhisi, birbiriyle ilgisiz projeler bütünü olarak değil, birbirine bağlı tek bir disiplin olarak ele alır. Bu yazıda OBD gerekliliklerinin hafif hizmet, orta hizmet, ağır hizmet, arazi tipi ve motosiklet programlarında nasıl farklılaştığı; EPA ile CARB'ın mevzuat yetkisini nasıl paylaştığı; OBDonUDS ve ZEVonUDS'ye geçişin her araç segmentinde teşhisi nasıl yeniden şekillendirdiği ele alınıyor.
Hafif hizmet tipi OBD-II, SAE J1979-2 üzerinde çalışır
Hafif hizmet tipi binek araçlar ve kamyonlar, çoğu kişinin OBD ile ilk tanıştığı yerdir. Hafif hizmet tipi OBD-II sistemi, SAE J1979-2 altında tanımlanan standartlaştırılmış bir teşhis test modları kümesi üzerinden iletişim kurar; bu standart, genel amaçlı bir tarama cihazının bir servis bölmesinde hemen her binek araçtan arıza kodlarını, dondurulmuş çerçeve verilerini ve monitör hazırlık durumunu almasını sağlar. Amerika Birleşik Devletleri'nde hafif hizmet tipi OBD gerekliliği federal düzeyde 40 CFR 86.1806'ya dayanır; California'nın ölçüt aldığı düzenleme ise CARB'ın OBD II yönetmeliğidir (title 13 CCR 1968.2). Protokoller ve monitör beklentileri burada yüksek ölçüde standartlaştırıldığı için hafif hizmet tipi, üreticilerin diğer her şey için varsaydığı referans noktası olur; sorunlar da genellikle bu varsayımla başlar.
Ağır hizmet tipi (HD) OBD tamamen farklı bir ağ üzerinde çalışır
Sınıf 8 bir kamyon, bir sedan gibi kendi kendine tanı koymaz. Ağır hizmet tipi taşıtlardaki yerleşik tanılamanın çoğu, hafif hizmet tipi J1979-2 protokolleri yerine SAE J1939 araç ağı üzerinden çalışır; yine de bazı ağır hizmet tipi uygulamalar J1979-2 protokolünü kullanmaya devam eder. CARB'ın ağır hizmet tipi OBD gereklilikleri genellikle title 13 CCR 1971.1 olarak anılır; federal ağır hizmet tipi motor emisyon gereklilikleri ise 40 CFR Part 1036 kapsamındadır. Bir ağır hizmet tipi motorun çalıştırması gereken monitörler ile arızaların tespit edilme ve raporlanma biçimi, standartlaştırılmış test çevrimleri kullanan hafif hizmet tipi bir benzinli aracı değil, tüketici kullanımı görev çevrimleri altında çalışan bir dizel güç aktarma organlarını yansıtır. Hafif hizmet tipi anlayışını ağır hizmet tipi bir programa taşıyan mühendisler, ağın, standardın ve mevzuat atıflarının hepsinin farklı olduğunu çabuk fark eder.
Arazi ve tarım ekipmanlarının kendi düzenleyici kapsamı vardır
Tarım ve arazi tipi ekipmanlar ayrı bir uyumluluk ortamı getirir. Traktörler, biçerdöverler ve diğer arazi makineleri, karayolu araçlarından farklı emisyon programları kapsamında çalışır ve hem federal hem de California düzeyinde kendi sertifikasyon yollarına sahiptir. Teşhis ve izleme beklentileri, otomobil ve kamyonları kapsayan karayolu OBD atıflarını değil, geçerli arazi tipi emisyon kurallarını izler. Karayolu ürünleri de üreten bir üretici için pratik zorluk şudur: bir tarım programı, hafif hizmet tipi ya da karayolu ağır hizmet tipi bir uyumluluk planını olduğu gibi yeniden kullanamaz. Mevzuatın kapsamı, geçerli standartlar ve destekleyici dokümantasyonun tamamı, makinenin girdiği arazi tipi kategoriyle eşleşmek zorundadır.
Motosikletler yeniden ayrı bir kategori
Motosikletler bir başka mevzuat grubunda yer alır. İki tekerlekli ve diğer küçük hacimli araçlar, hem hafif ve orta hizmet tipi otomobillerden hem de ağır hizmet tipi motorlardan ayrı olarak, kendi sınıflarına göre uyarlanmış emisyon gerekliliklerine tabidir. Teşhis yükümlülükleri, geçerli oldukları yerde araç tipine göre ölçeklenir ve geçerli EPA ile CARB hükümleri, çoğu mühendisin en iyi bildiği binek araç OBD kurallarından farklıdır. Motorlarını başka segmentlere de tedarik eden bir motosiklet OEM'i bu programları birbirinden net biçimde ayrı tutmak zorundadır; çünkü bir kategori için doğrulanmış bir monitör seti ya da sertifikasyon yaklaşımı, başka bir kategorinin gerekliliklerini kendiliğinden karşılamaz.
Dört segmenti yan yana koyduğunuzda örüntü kolayca fark ediliyor:
- Hafif ve orta hizmet tipi otomobiller ile kamyonlar: SAE J1979-2 üzerinden OBD-II teşhisi, 40 CFR 86.1806 kapsamında federal referans ve 13 CCR 1968.2 sayılı başlık kapsamında CARB referans ölçütü.
- Ağır hizmet tipi karayolu motorları: SAE J1939 ve/veya J1979-2 ağı üzerinden HD-OBD, 13 CCR 1971.1 sayılı başlık kapsamında CARB HD OBD ve 40 CFR Part 1036 kapsamındaki federal ağır hizmet tipi motor kuralları.
- Tarım ve arazi ekipmanları: kendi sertifikasyon kapsamı olan ayrı arazi emisyon programları; karayolu OBD atıfları bu ekipmanlar için geçerli değildir.
- Motosikletler ve küçük hacimli araçlar: araç tipine göre ölçeklenen teşhis yükümlülükleri içeren, sınıfa özgü emisyon gereksinimleri.
EPA ve CARB haritayı aralarında paylaşıyor
Amerika Birleşik Devletleri'nde OBD gerekliliklerini iki düzenleyici kurum şekillendirir. EPA, ülke genelinde geçerli federal emisyon ve OBD gerekliliklerini belirler; California Air Resources Board ise Clean Air Act muafiyeti kapsamında, genellikle daha sıkı olan kendi gerekliliklerini belirler ve Section 177 eyaletleri olarak anılan eyaletler bunları benimsemeyi seçebilir. CARB'ın OBD kuralları fiilen ölçüt kabul edildiği ve EPA, CARB OBD onaylarını kabul ettiği için birçok üretici California standardına göre tasarım yapar. Yukarıdaki tüm araç segmentlerinde bu iki düzenleyicili yapı, bir programın hiçbir zaman tek bir otoriteyi karşılamadığı anlamına gelir. Söz konusu araç kategorisi ne olursa olsun, federal ve California beklentilerini aynı anda uzlaştırmak gerekir.
Sektör OBDonUDS ve ZEVonUDS'ye geçiyor
Teşhisin kendisi yeni bir temele geçiyor. Eski J1979 teşhis modlarının yerini, Unified Diagnostic Services üzerine kurulu halefleri alıyor: OBDonUDS olarak bilinen SAE J1979-2 ve sıfır emisyonlu araç teşhisi için ZEVonUDS olarak bilinen SAE J1979-3. Bu geçiş, teşhis verilerinin yapılandırılma ve erişilme biçimini değiştiriyor ve yukarıda anlatılan tüm segment farklılıklarının üzerine biniyor. Birden fazla programı eski modlardan OBDonUDS'ye aynı anda taşıyan bir üretici, tutarlı bir yaklaşımdan büyük fayda sağlar; çünkü geçişi bir kez çözüp segmentler arasında uygulamak, her araç sınıfı için ayrı ayrı yeniden çözmekten çok daha ucuzdur.
Tüm araç segmentlerinde tek bir teşhis stratejisi
WinterPark OBD Mühendislik hizmetleri ve Danışmanlık ekibi tam da bu çok segmentli soruna çözüm getirmek için kuruldu. Artık Ascential Care bünyesinde yer alan ekip; emisyon kontrol sistemleri ile OBD geliştirme, test ve destek faaliyetlerinde hem benzinli hem dizel güç aktarma organlarına, hem de AB ve ABD gerekliliklerine destek veriyor. Çalışmaları OBD sertifikasyonu ve mevzuat desteği, mevzuat desteği danışmanlığı ile hem web tabanlı hem yüz yüze verilen AECD ve OBD eğitimlerini kapsıyor; ekibin otomotiv, ağır hizmet tipi, arazi tipi ve motosiklet OEM programlarında uygulamalı deneyimi bulunuyor. Önemli olan da bu kapsamın genişliği: J1979-2 hafif hizmet sistemlerinde, J1939 ağır hizmet ağlarında, arazi makinelerinde ve motosiklet platformlarında teşhis çalışması yürütmüş bir ekip, üreticinin kapsamlı bir uyumluluk stratejisi oluşturmasına yardımcı olabilir. Programlarınız birden fazla araç segmentini kapsıyorsa, tek ve tutarlı bir OBD yaklaşımının bir sonraki sertifikasyonunuzun riskini nasıl azaltabileceğini görüşmeye değer.
Sık sorulan sorular
OBD-II ile HD-OBD aynı şey midir?
Hayır. OBD-II, SAE J1979-2 üzerinden iletişim kuran hafif hizmet tipi yerleşik teşhis sistemini ifade eder. Bazı ağır ticari araçlar da J1979-2 kullansa da HD-OBD genellikle SAE J1939 ağı üzerinde çalışan ağır hizmet tipi teşhisi ifade eder. Bunlar farklı protokoller ve farklı monitör gereklilikleri kullanır; dolayısıyla hafif hizmet tipi bir tasarım doğrudan ağır hizmet tipi bir programa aktarılamaz.
OBD'yi neden hem EPA hem de CARB düzenliyor?
EPA ülke genelinde geçerli federal gereklilikleri, CARB ise Clean Air Act muafiyeti kapsamında California'nın genellikle daha sıkı olan kendi gerekliliklerini belirler; Section 177 eyaletleri bunları benimseyebilir. CARB'ın OBD kuralları sektörde ölçüt kabul edildiği için programların çoğu her iki düzenleyiciyi aynı anda uzlaştıracak biçimde oluşturulur.
OBDonUDS ve ZEVonUDS nedir?
Bunlar, eski J1979 teşhis modlarının UDS tabanlı halefleridir. OBDonUDS SAE J1979-2, ZEVonUDS ise sıfır emisyonlu araçların teşhisi için SAE J1979-3'tür. Sektör giderek bu standartlara geçmektedir.
Tarım ve motosiklet programları da otomobillerle aynı OBD kurallarını mı kullanır?
Hayır. Arazi tipi ve tarım ekipmanları ayrı arazi tipi emisyon programları kapsamındadır; motosikletler ise sınıfa özgü gerekliliklere tabidir. Her birinin, binek araçları kapsayan hafif hizmet tipi OBD atıfları yerine kendi sertifikasyon kapsamı vardır.
ABD'deki temel OBD gereksinimleri nerede yazılıdır?
Federal hafif hizmet tipi OBD gerekliliği 40 CFR 86.1806'dadır, CARB'ın OBD II yönetmeliği title 13 CCR 1968.2'dir ve CARB'ın ağır hizmet tipi OBD yönetmeliği title 13 CCR 1971.1'dir. Federal ağır hizmet tipi motor emisyonları 40 CFR Part 1036'da yer alır.
